Recensie: Lanfeust Odyssey – Boek 1: Het raadsel Goud – Azuur
Afwachten...
De doldwaze avonturier Lanfeust en zijn kameraden hebben waarschijnlijk geen inleiding meer nodig.
Indien u daar wel behoefte aan heeft dan wil dat zeggen dat u beter eerst de eerste cyclus “Lanfeust van Troy” en de tweede cyclus “Lanfeust van de sterren” van deze reeks zou lezen. Dit is namelijk de derde. Vooruit! Ju!
Klaar? Okay, hier komt ie... (PM)
Zoals u net in de acht albums tellende tweede cyclus heeft gelezen zit Lanfeusts avontuur tussen de sterren erop. Lanfeust is, naar zijn beleving, slechts een jaartje weg geweest maar op zijn thuisplaneet is er zestien jaar verstreken. Mottig.Logischerwijs is er het één en ander veranderd. Zijn Love interest uit de eerste cyclus, C’ian, is bijvoorbeeld getrouwd met een sukkelachtige baron en heeft een dochter die als twee druppels water lijkt op haar zuster Cixi en zelfs dezelfde naam draagt.
Een beetje vreemd, maar soit. Het waarom van deze vrij doorzichtige en ook wel goedkope beslissing van de schrijver laat zich makkelijk verklaren als je weet dat Cixi in de tweede cyclus de love interest van Lanfeust was en zij achtergebleven is in het ruime universum.
Iets te ver voor een Latrelatie dus moeten de makers gedacht hebben: “Daar passen we wel even een mouw aan!”
Hmmm...
Gelukkig hoeft dat de pret niet te bederven, en er valt wel wat pret te beleven aan dit album. Vooral op visueel vlak dan. Tarquin, de zeer bedreven tekenaar van deze strip, kreeg immers de toestemming van schrijver Arleston om zijn script voor 46 pagina’s uit te breiden naar 65 pagina’s.
Dit resulteert aan de ene kant in enkele prachtige tableaus en vergezichten maar aan de andere kant zorgt dat hier en daar ook voor een verlies van ritme.
De humor van Arleston, ook in dit album aanwezig, begint wat weg te krijgen van een zatte nonkel op een trouwfeest: best wel lollig maar het mag soms toch iets minder.
Op zich geen erg, Arleston weet zijn verhalen doorgaans evenredig te kruiden door emotie, liefdesperikelen en andere karaktergedreven gebeurtenissen door de soep te roeren zodat er een aangenaam evenwicht ontstaat tussen tragiek en slapstick.
Dit album heeft echter de air van een inleiding: nieuwe personages worden voorgesteld, de veranderde situatie op Troy moet worden uitgelegd en alle spelers moeten naar hun aangewezen plaats in de plot worden gemanoeuvreerd. Dat dit kundig gebeurt staat buiten kijf maar er mist wat diepgang. Het is afwachten of men in de tweede aflevering iets wat de moeite waard is zal doen met de opzet die men in dit eerste deel construeert.
De vorige twee cyclussen kenden 8 afleveringen en deze derde zal er slechts twee beslaan. Of dat een goede of een slechte zaak is zullen we pas weten wanneer we het afsluitende deel dichtslaan.
De lezer die van mooi tekenwerk en van dijenkletsers houdt is alvast bediend. Laat ons bidden dat de lezer die iets meer verlangt die portie in deel twee op het bord krijgt.
Lanfeust Odyssey
Boek 1: Het raadsel Goud – Azuur
Tekst: Arleston
Tekeningen: Tarquin
Inkleuring: Besson
Uitgeverij L
Gepubliceerd op 27 Juli 10 - 17:54
je hebt gelijk ,bij de eerste beginnen is een goede raad !
louise_marie (Email) - 04 08 10 - 15:09
Bedankt Louise-Marie!
Peter Moerenhout (Email) (URL) - 18 08 10 - 10:22
