Recensie: In Mijn Ogen
Eindelijk
Voor alle stripliefhebbers wier betere helft nog steeds niet begrijpt wat die in die “prentenboekjes” zien is het moment aangebroken. Het moment waarop je een strip in haar handen kan duwen en kan zeggen: “Je komt misschien wel van Venus en kaartlezen en strips zijn misschien niet aan jou besteed, maar zie eens hier!”
Ja ja, rollenpatronen zijn voor Vlaams Belangstemmers en er bestaan duizenden vrouwelijke striplezers (om over gays, trannies en hermafrodieten nog maar te zwijgen) maar we moeten toch met iets uw aandacht trekken? (PM)
Bastien Vivès, die geldt als één van de grote beloften van de Franse strip en veel succes oogstte met zijn album “De smaak van chloor” cementeert met deze uitgave zijn positie in de kopgroep.Dit is des te verwonderlijk omdat “In mijn ogen” een vrij simpel album is met een doodeenvoudige opzet met een amper noemenswaardige plot.
Die plot is bovendien van een eeuwenoud allooi: jongen ontmoet meisje – jongen verliest meisje. Daartussenin geklemd zit echter een poëtische vertelling die eerder bestaat uit een collage van momenten dan uit een rechtlijnig verhaal.
Tot op dit punt nog niet zoveel opzienbarende feiten. Wat het verhaal dan toch zo goed maakt is de frisse uitwerking ervan. Het hele gebeuren wordt weergegeven vanuit het standpunt van de jongen. (of het meisje, in deze tijden weet men nooit. Zie inleiding.) De lezer krijgt enkel te zien en te horen wat de hoofdpersoon ziet en hoort, en dan nog alleen die episodes uit zijn leven die rond het meisje draaien.
Als één van de belangrijkste zaken om iemand mee te doen voelen met fictieve personages identificatie is dan weet Vivès dat op meesterlijke wijze te bewerkstelligen door geen informatie over zijn hoofdpersoon te geven.
De lezer krijgt enkel de scènes te zien die rond het meisje draaien, niets uit het persoonlijke leven van de jongen, en krijgt zelfs ook enkel de dialogen voor de kiezen die door het meisje worden uitgesproken.
De mannelijke helft van het koppel is een blanco blad papier waarop de lezer zichzelf kan projecteren. De hoofdrolspeler zou bijgevolg een visboer uit Ethiopië kunnen zijn, een eenbenige Aziaat of de Zinedine Zidane vanuit een parallel universum. Gelijk wie of wat de lezer is, meeleven zal die dus.
De lay-out van de bladzijden is met opzet simpel gehouden: 6 plaatjes zonder kader die als eilandjes van kleur op de witte pagina’s drijven zodat niets de lezer in de weg staat om zichzelf volledig onder te dompelen in de hoofdrolspeler.
Die prenten zijn volledig opgetrokken uit warm kleurpotlood en ook dat draagt bij tot de emoties in het verhaal. Daarbij komt nog eens dat het acteerwerk en de expressie van de personages vrij subliem zijn en de dialogen, ondanks hun simpele aard, van een hoog niveau zijn.
De uitgeverij prijst deze strip en de maker aan als zeer vernieuwend. Dit soort trucjes worden echter al heel lang gebruikt in experimentele strips en in de underground. Het enige wat echt nieuw is, is dat een grote en bekende uitgeverij eindelijk eens de kloten heeft om zoiets ook te publiceren. Laat ook dat een graadmeter van de kwaliteit van dit boek zijn.
Voor de stripliefhebbers vernoemd in de inleiding ligt de kans nu voor het grijpen: koop dit album zodat u toch iets tussen uw Storms en Thorgals staan hebt waarmee u weerspannige non-believers kan overtuigen.
De rest van ons, die echt bestaan en geen goedkoop trucje van de schrijver van deze recensie zijn om gezegde recensie in te kaderen, kunnen er simpelweg van genieten.
In Mijn Ogen
Tekst & tekeningen: Bastien Vivès
Uitgeverij KSTR (subuitgeverij van Uitgeverij Casterman)Gepubliceerd op 13 Juli 10 - 11:38
Nou moet u me eens uitleggen wat het zogezegd “rollenpatroon” van
Vlaams Belangstemmers met deze strip te maken heeft!Ik vat het niet goed!Ikzelf ben lid van deze partij en stem er natuurlijk voor!Dat u niet precies van het VB houdt,kan ik wel proberen te
begrijpen,doch één goede raad:blijf aub NEUTRAAL!!!
HENDRIK (Email) (URL) - 13 07 10 - 12:07
Het Vlaams Behang is voor het rollenpatroon dus de mensen die voor het VB stemmen zijn daar impliciet ook voor. (of weten niet voor wie of wat ze stemmen.)
In deze recensie maak ik de grap dat vrouwen geen strips lezen en mannen wel, geheel volgens de clichés van het rollenpatroon. Ik stel, middels een flagrante overdrijving dat deze strip dat rollenpatroon zal doorbreken. Dat vooral als inleiding en om “met iets uw aandacht te trekken”.
Een recensie is op zich al een opiniestuk waarin een persoonlijke mening naar voor wordt gebracht. Die is op zich allerminst neutraal. Ik doe dus met graagte afstand van de neutraliteit in deze.
Ik ben Zwitserland niet hé zeg…
Peter Moerenhout (Email) (URL) - 14 07 10 - 16:33
Sorry ,maar ik ben er 100% zeler van dat wie voor het VB stemt ,weet voor wie of wat hij stemt!Dus,mij maakt u niks wijs!
Dit gezegd,is het “bon ton“politiek correct te zijn of ge ligt er buiten:en dan durft men spreken van democratie en vrije meningsuiting? Foei,dat doet me denken aan de vroegere DDR!Nog ‘n geluk dat men ervoor niet in het gevang zet,maar u monddood maken is al even erg!Ik maak zelf ook strips als hobby en kies voor neutralitijd:de verhalen gebeuren buiten tijd en ruimte en hebben geen politiek karakter of tendens!
HENDRIK (Email) (URL) - 15 07 10 - 00:05
“Sorry ,maar ik ben er 100% zeler van dat wie voor het VB stemt ,weet voor wie of wat hij stemt!Dus,mij maakt u niks wijs!”
Het behang remt alleszins de emancipatie van de vrouw af: http://www.verzet.org/content/view/541/6..
“Dit gezegd,is het “bon ton“politiek correct te zijn of ge ligt er buiten.”
Dat ik niet echt blij ben met het VB wil niet meteen zeggen dat ik angstvallig politiek correct ben. Ik voel me eerder links dan rechts maar zeker niet uiterst of enkel links.
“maar u monddood maken is al even erg”
Ik volg even niet. We praten beiden op een openbare site en nog niemand zit in een cel of heeft ook nog maar enige hint gekregen dat hij beter zou zwijgen. U bent het juist die pleit voor neutraliteit. (wat eigenlijk wil zeggen: een deel van je mening verzwijgen.)
“Ik maak zelf ook strips als hobby en kies voor neutralitijd.”
We spreken hier over een recensie en niet over strips. Maar misschien was u ervan op de hoogte dat ik ook strips maak.
Dat u neutraal blijft in uw werk lijkt me in uw geval een goede zaak. Ik kies niet voor het één of het ander. Ik laat me leiden door het verhaal. Als daar rechtse elementen in nodig zijn, of een rechts personage, dan zullen die daar in zitten. Zelfs zonder lesje moraal. Dat is volgens mij pas objectief. En ik zal steeds objectiviteit verkiezen boven neutraliteit.
Met Jongvlaamschen groet.
Peter Moerenhout (Email) (URL) - 15 07 10 - 08:34
Goeie recensie en iedereen mag zijn mening uiten. Niemand wordt hier monddood gemaakt, die uitspraak was nogal ‘extreem’, Hendrik :)
Ik moet zeggen dat ik soms wel de neiging had om het vrouwelijke hoofdpersonage een beetje te cliché vrouwelijk te vinden. Haar karakter an sich was voor mij iets te hard geënt op een template van hoe een man naar een vrouw kijkt maar daar gaat de boek natuurlijk ook over want ‘het blanco blad’ dat jij beschrijft als lezer, Peter lijkt me niet zo blanco. In feite levert Vivés al een voorgemaakte filter voor ons, never trust writers and comic artists :)
Cheerio
Bart
Bart Croonenborghs (Email) (URL) - 15 07 10 - 09:36
Zeer juist! En zo beschrijf ik het ook: het blanco blad is de hoofdfiguur. De lezer projecteert zich daar op.
De vraag is of Vivès gedacht heeft dat hij simpelweg objectief weergeeft wat de hoofdpersoon gezien en gehoord heeft of dat hij gedacht heeft: “Misschien heeft het meisje ook nog andere dingen gezegd en gedaan, maar laat ik die weglaten zodat ik ook mijn hoofdpersonage subjectief kan laten zijn.”
Ik vermoed het eerste.
Maar we hadden het over de vroegere DDR...
Peter Moerenhout (Email) (URL) - 15 07 10 - 10:41
"neutralitijd" hahahahahhahahahahha
Dolf - 15 07 10 - 13:44
Ja, die DDR ... amai, dat was nog eens lachen hé. Met hun kogelstootsters, hun vooruitziende architectuur en hun ontegensprekelijke cult-auto. Honecker for president (of was het für).
Zeg Hendrik, mogen wij uw politiek correcte strips eens zien? Niet om er mee te lachen hé. Wel uit nieuwsgierigheid. Ik hoop wel dat het begrip "spatie" in uw strips meer aan bod komt dan in uw reacties. Of durft ge uit politieke correctheid uw rechterduim niet te gebruiken op de spatiebalk? (vergeef me als deze grap té flauw is, ik kon hem écht niet laten liggen)
wilhelm Pieck (nee hoor, tis een schuilnaam) - 15 07 10 - 18:30
