Recensie: Umbrella Academy 1 - Apocalypse suite, en 2 - Dallas (Way & Ba - Dark Horse 2008-2009) (Engels)
Degenen die niet thuis zijn in comics denken altijd aan rommelige boekjes met recht toe recht aan verhalen over superhelden die altijd overwinnen. Maar de laatste 20 jaar zijn de ontwikkelingen op tekentechniek, maar VOORAL op verhaaltechniek met grote sprongen vooruitgegaan. Veel engagement, autobiografsche verhalen, of juist veel karakterontwikkeling en daardoor dus veel boeiender. En zelfs als de hoofdpersonages superhelden zijn, zijn de verhalen veel complexer geworden.
Dat geldt zeker ook voor 'Umbrella Academy', waarvan er twee trades (abums zo je wilt) zijn verschenen tot nu toe en die in 2008 de Eisner- en Harvey Award won.
Zeven kinderen worden onder geheimzinnige omstandigheden tegelijk geboren en onder de hoede genomen door de miljonair Hargreeves. Hij zorgt dat hun superkrachten ontwikkelen en al snel vormen ze een team die allerhande bedreigingen bestrijden. Maar net als bij de Jackson Five heerst er een keihard regime en kennen de kinderen geen liefde en aandacht. Dit wreekt zich als snel, waardoor elk kind opgroeit met bitterheid en cynisme. Al snel blijkt dat ze potentieel ZELF een groot gevaar voor de mensheid zijn.
De tekenstijl is nogal cartoony waardoor het geheel wat luchtiger wordt. Want al met al zijn de verhalen zwart en cynisch en vallen er veel doden.
Een heerlijke ervaring deze twee boeken. De tekenaar van dienst is overigens een Braziliaan die samen met zijn broer stevig voet aan de grond heeft gekregen in Amerika. (EH)
****
Gepubliceerd op 27 Mei 10 - 08:00
