Erik Wielaert over 'Devil's Cave', het eerste album van het drieluik 'Het Laatste Station: "Het verhaal geeft vooral de gelegenheid om de karakters in al hun menselijk streven en falen neer te zetten."
Het eerste deel van het drieluik 'Het laatste station' is verschenen. Het verhaal draait om een wat verzuurde poltieagent die geconfronteerd wordt met een seriemoordenaar. Maar ook in zijn persoonlijke leven loopt niet alles op rolletjes; zijn vader pleegt zelfmoord, zijn liefdesleven staat op een laag pitje en zijn moeder begint op hallucinerende wijze met haar dode echtgenoot (en huisdier) te praten. Meer dan genoeg verhaallijnen om een boeiend album vol te tekenen met een vrij verrassend einde! Voor het scenario tekende Willy Linthout en tekenaar werd Erik Wielaert, tot nu toe vooral bekend in het smallpress-gebeuren. Daar kan nu verandering in komen!
Toen je voor het eerst het scenario onder ogen kreeg, kon je daar dan meteen iets beeldend bij voorstellen, wist je meteen hoe je het ging tekenen?
Erik Wielaert: "Toen ik het scenario voor het eerste las, in 2001, moest ik meteen aan het tekenwerk van Jaques Tardi denken, misschien vanwege de sfeer van het verhaal. Uiteindelijk heb ik het natuurlijk op mijn manier getekend, d.w.z. er is als het ware een stijl ontstaan die aansloot bij het verhaal van Willy."

Je bent zelf door Willy Linthout benaderd. Zag je het meteen zitten om met hem samen te werken en weet je waarom hij net jou verkoos?
"Op basis van het verhaal en de eerste gesprekken leek een samenwerking wel een goed idee. Willy benaderde mij nadat hij mijn Incognito-boekjes had gezien."
In het verhaal zit ook heel wat humor, vaart en tragiek. Er gebeurt heel wat in het verhaal; een godsgeschenk voor een tekenaar?
"Niet noodzakelijk, het hangt ook af van de stijl en de voorkeuren van de tekenaar. In dit geval geeft het verhaal vooral de gelegenheid om de karakters in al hun menselijk streven en falen neer te zetten."

Waarop heb je het meeste gezwoegd?
"De inkleuring is het meest arbeidsintensieve onderdeel van het proces."
Het scenario kwam dus van Linthout; hoeveel van jezelf heb je in die strip kunnen steken?
"Niet zoveel denk ik, ik had alle ruimte als tekenaar, maar je brengt wel het verhaal en de karakters van de scenarist in beeld. Het is een heel ander proces dan dat je zelf het verhaal schrijft."
Niet alleen de strip tekenen, heb je gedaan; ook inkleuren en letteren behoorde tot jouw job. Is het daarom dat het zolang geduurd heeft voordat het boek op de stripmarkt kwam?
"Niet alleen is het een arbeidsintensief proces geweest, er speelde ook de wens van Standaard om de albums zo kort mogelijk na elkaar op de markt te brengen, met een half jaar tussen ieder album, maar de productie nam veel meer dan zes maanden in beslag. Dus werd dit album pas op de markt gebracht toen het tweede album nagenoeg voltooid was."
We willen je ook een complimentje geven over je inkleurwerk; waarom heb je net voor dat soort inkleuring gekozen? Het lijkt bijna zacht over te komen...
"Dat is photoshop,de uitgever vroeg om een digitale inkleuring, en het is een beetje een digitale benadering van mijn inkleurstijl met inkt en acryl, een stijl waar Willy Linthout ook enthousiast over was."

Het is je eerste strip die uitkomt buiten het smallpress-circuit, maakt dat het extra spannend? Is dit jouw kans om meer bekendheid te krijgen bij het 'grote' publiek?
"Dat zal de tijd leren, we moeten afwachten hoe de pers het album ontvangt en hoe het door het publiek word ontvangen."
Werk je eigenlijk altijd met een scenarist of hebben scenario's geen geheimen voor je?
"Ik heb in de small-press heel veel verhalen zelf geschreven.De meeste daarvan waren korte verhalen tot maximum rond de 20 pagina's. de grote uitdaging is het schrijven van albumlange verhalen."
Ben je al begonnen met het tweede deel van 'Het laatste Station' en heb je hiervoor de voorkennis van het net uitgekomen album nodig om het te kunnen lezen? Volgens wat we weten zou het geen vervolg zijn...
"Deze vraag is al enigszins beantwoord: album twee is nu voltooid, en deze week begin ik met het werk aan album drie. Er zit wel een chronologische volgorde in de reeks, ze zijn wel afzonderlijk te lezen, maar het is beter ze als reeks te lezen."

In welke mate geloof jij in het leven na de dood? Kon jij je daarin inleven?
"Ik kan me een leven na de dood niet goed voorstellen, ook omdat ik op dit gebied geen geloofsovertuigingen heb. We kennen allemaal wel verhalen over geesten of theorieën over reïncarnatie maar ik ben geen aanhanger van enig geloof of overtuiging op dit gebied.
Misschien is er wel iets, maar ik heb geen beeld van hoe dat eruit moet zien."
Wat mogen we nog verwachten van je? Staan er nog verrassingen op het menu?
"Als album drie voltooid is gaan Willy en ik weer ieder onze eigen weg, en ik ben me aan het orïenteren op mogelijke nieuw werk in de stripwereld. Wellicht op de buitenlandse markt, al dan niet in samenwerking met een scenarist. Ik zou het het mooist vinden als ik een plaats op de markt zou kunnen vinden met albums van geheel eigen makelij. Maar ik kijk ook naar de mogelijkheden op de illustratie-markt."
Bedankt voor de antwoorden!
"Tot uw dienst! Tot slot nog een opmerking: ik heb nu een eigen website, vol met allerhande beeldmateriaal, ga gerust eens kijken, de domeinnaam staat ook op de titelpagina van het eerste Standaard-album vermeld: www.wielaert.nl. De site zal in de toekomst de nodige updates krijgen."
Verwacht je aan miljoenen bezoekers!
Meer info!Het laatste station 1
Devil's Cave
Linthout & Wielaert
Standaard Uitgeverij
7,95 euro
Gepubliceerd op 09 Oktober 07 - 15:25
ik vin alle verhaal is mooi
mariam (Email) - 26 07 10 - 23:39
